Mr. L. Vogelaar (54) is gemoedsbezwaarde. De Heere is zijn Vader en de hemelse Vader zorgt goed voor je, zegt hij. Een verzekering afsluiten zou een belediging zijn van God.

Vogelaar heeft geen wa-verzekering, wil begin volgend jaar ook niet 'genieten' van de basisverzekering. Vogelaar is geheel onverzekerd. Het is geen poging om geld te besparen, maar Vogelaars beslissing heeft alles met zijn Christelijk geloof te maken.

,,Verzekeringen zijn in strijd met de leer over de voorzienigheid. We gaan er van uit dat de Heere alles bestuurt. Hij regeert. Dat staat in de Heidelberger Cathechismus, Zondag 10. Alles ligt in Zijn handen; droogte en regen of ziekte en gezondheid.’’

De basisverzekering die over enkele weken wordt ingevoerd, is wettelijk verplicht. Terwijl bijna heel Nederland zwoegend en steunend de laatste aanbiedingen van de zorgverzekeraars vergelijkt, of gek wordt van de reclameovervloed, bewandelt een klein groepje Christelijke ’gemoedsbezwaarden’ een heel andere weg.

Je zou het afsluiten van een verzekering kunnen uitleggen als een motie van wantrouwen tegenover de Heere, vertelt Vogelaar die als voorzitter van de werkgroep Gemoedsbezwaarden de wetgever probeert te overtuigen van zijn standpunt. Lastig is het wel, want veel verzekeringen zijn wettelijk verplicht.

Een gemoedsbezwaarde is pas een Gemoedsbezwaarde als de overheid dat erkend heeft. Op het gebied van de verzekeringen bekijkt een regionaal kantoor van de uitkeringenbeheerder, de Sociale Verzekeringsbank, of een gemoedsbezwaarde erkend kan worden. Is het antwoord ja, dan wordt er een spaarrekening geopend.

,,Gemoedsbezwaarden betalen per maand dezelfde bedragen als Nederlanders met een verzekering. Dat geld van de gemoedsbezwaarde wordt op een geblokkeerde spaarrekening gestort.'

Momenteel loopt het storm bij zijn werkgroep. Veel gelovigen willen niet in de basisverzekering opgenomen worden. Helaas zijn sommige SVB-kantoren traag met het afgeven van een erkenning, constateert hij.

De geblokkeerde spaarrekening voldoet natuurlijk volstrekt niet als een gemoedsbezwaarde diverse hartoperaties moet ondergaan. Vogelaar geeft een voorbeeld: ,,Een hartoperatie kostte een patiënt gemiddeld 100.000 euro. Gelukkig heeft hij dit kunnen betalen. Als hij het zelf niet kon, heeft ongetwijfeld de kerkelijke gemeente het geld verzameld. De hartpatiënt zag het als een wonder dat het geld er kwam. Geldzorgen kunnen ook een Christen heel zwaar drukken", weet de voorzitter.

Het is niet zo dat ze stoďcijns ongevoelig zijn onder (financiële) tegenslagen. Bij heel hoge schadebedragen komt het ook voor dat de kerken in verschillende gemeentes samenwerken bij het inzamelen van het geld. Gevreesd zijn verkeersongelukken. Daarbij gaat het soms om miljoenen euro's. En wie geen wa-verzekering heeft, moet alles zelf betalen.

,,Ik ken iemand die bijna zijn huis en boerderij moest verkopen. Een persoonlijk faillissement is niet onmogelijk. Je hebt geen recht op geld van de kerkelijke gemeenschap. Als je zelf de middelen hebt, moet je die eerst aanspreken. De kerk heeft wel weer de plicht om een Christen bij te staan.’’

Vogelaar kan het weten. Twee keer werd zijn auto beschadigd. ,,Na het eerste ongeluk overhandigde een kennis een envelop met geld voor de reparatie’’, zegt hij. ,,Van wie dat geld kwam, werd niet verteld. Bij het laatste ongeluk werd geen geld ingezameld. De vervangende auto moest ik zelf betalen, gelukkig kon ik dat ook. Je hebt geen recht op het geld.’’

Ook betaalde hij later een hoge ziekenhuisrekening uit eigen zak: ,,Een van onze kinderen lag tien dagen in het ziekenhuis. De rekening was vele duizenden guldens hoog. Ik kon gelukkig het bedrag betalen, maar belangrijker was dat mijn kind gezond is geworden.’’

Eigenlijk moet Vogelaar niets van verzekeringen hebben, hoewel hij weet dat ook veel Christenen toch een verzekering afsluiten. ,,Verzekeringen maken de maatschappij kil en afstandelijk. Je hoeft elkaar niet meer te helpen. De Bijbel zegt dat we elkanders lasten moeten dragen.’’

In de auto stappen durft Vogelaar ondanks alle risico's wel: ,,Een Christen voelt tegenslagen wel en hij kan daar ook onnodig bezorgd voor zijn. Maar toch, bij verdriet is er de Troon van Genade (bidden tot de Heer, red.). Daar kunnen kinderen van God dag en nacht terecht. En dat is bij een verzekering niet mogelijk.’’

Bron: Algemeen Dagblad 17 december 2005

Print dit artikel

Verstuur dit artikel

Naar al het nieuws